Çocuğunuzun Öfke Nöbetlerini Bu Şekilde Yatıştırabilirsiniz

Küçük çocuklar arasında yaygın olan öfke nöbetleri, beynin “tehdit tespit” sistemiyle ilgili karmaşık bir fizyolojik tepkidir. O esnada ebeveynlerin neler olup bittiğini anlamaları ve ardından bir güvenlik duygusu oluşturarak “tehdidi” hafifletmeleri gerekir.

Sinirbilimci R. Douglas Fields’a göre, öfke nöbeti beynin iki bölümünü içerir: Esas olarak öfke ve korku gibi duyguları öne çıkaran  “Amigdala” ve kısmen kalp atış hızı veya sıcaklık gibi bilinçsiz işlevleri kontrol eden “Hipotalamus”.

(Amigdalayı beynin duman detektörü olarak ve hipotalamusu da ateşe benzin mi su mu koyacağına karar veren biri olarak düşünün)

Çocuğunuz aniden geceleri yatağında tek başına uyumamak için feryat etmeye başladığında, amigdalası bir tehdit algılamış ve hipotalamusu ortaya çıkan duygunun davranışa dönüşmesine neden olmuştur.

Peki çocuğunuz öfke nöbeti geçirirken siz ne yapmalısınız?

Üzgün çocuğunuzla ilişki kurmadan önce kendi stres tepkinizi düzenlemeniz gerekiyor.

Çocuğunuz güvendeyse, kendi öfkenizi azaltmak adına ihtiyacınız olan her ne olursa olsun, birkaç derin nefes almak ve ikinize de zaman vermek için odayı terk edin. Çünkü çocuğunuzu sakinleştirmek için önce sizin sakin olmanız gerekiyor.

Sizin sakin tavırlarınız Amigdala’ya alarm gitmesini durdurur ve bu da stres tepkisinin azalmasına neden olur. Sakinleşme sürecinde, sözlerinizden çok eylemlerinize odaklanın: Çocuğunuz, beden duruşunuz, ses tonunuz ve yüz ifadeleriniz gibi sözlü olmayan iletişiminize bakarak duygularınızı anlayıp aynı şekilde size yansıtabilir.

Öfke nöbeti sırasında çömelip çocuğunuzla göz teması kurmanız halinde bu, onu dinlediğinizi ve yalnızca onunla meşgul olduğunuzu gösterir.

Ancak bazı çocuklar için bir ebeveynin fiziksel dokunuşu ve ilgisi bunaltıcı olabilir. Böyle durumlarda çocuğunuzu kendi kendine yatıştırmaya da teşvik edebilirsiniz. 

Çocuğunuza neden sakinleşmeleri gerektiğini açıklamayı denemek isteyebilirsiniz ancak stres yüksek olduğunda davranış düzeltme nadiren işe yarar.

Bu esnada onu anlayın ve dediklerini doğrulayın. Örneğin; bu kasede az önce 5 üzüm vardı şimdi neden 4 tane diye öfkelendiyse, “Evet, gerçekten bu kasede 4 tane üzüm kalmış. Diğerine ne oldu acaba?” diyerek karşılık verebilirsiniz. Böylece çocuğunuz sizin onu anladığınızı fark edip daha çok iletişim kuracaktır.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: