Evrenin Sancılı Doğumu: Big Bang

Önceki yazımızda evrenin sonu hakkında ufak bir giriş yapmıştık lakin eğer evrenin sonunu anlamak istiyorsak başlangıcını bilmemiz gerekir.

Daha öncede belittiğimiz gibi bilim bugünkü doygunluğuna ulaşmadan birçok aşamadan geçti yanlış teoriler, fikirler , makaleler vs. Bunun en büyük örneği bir zamanlar dünyanın düz olduğuyla ilgili düşüncelerin gözümüzde varlığını yitirmesi.

Bilim soruyu sorar, cevabı arar sonra bu cevabı sorgular, eğer cevap kusurluysa başka bir cevap arar. Bu böyle süregelmiştir.

Bunu niye anlatıyorum, çünkü bir zamanlar evrenin statik olduğu düşünülüyordu. Evrenin boyutunun sabit ve her şeyin yerli yerinde olduğu düşünülüyordu. Tabi bu düşünce insana evrenin ezelden gelip ebediyete gideceği fikrini aşılıyordu. Bu düşünce zamanında pek sorgulanmamasına rağmen kabul görülmüş bir gerçek olarak varlığını sürdürüyordu.

Lakin bu düşünce, 1929’da Edwin Hubble diye bir zat-ı muhteremin evreni incelerken galaksilerin birbirinden uzaklaştığını görmesiyle değişti. (Direkt olarak uzaklaştıklarını görmedi ama galaksilerin ışık tayflarında bir kayma olduğunu gördü yani galaksilerin ışıkları gittikçe kızıla kayıyordu, bu dopler etkisi olarak adlandırılır ve en kısa açıklamasıyla bize yaklaşan ışık maviye kayar uzaklaşan ışık ise kızıla kayar.)

Edwin Powell Hubble Amerikalı Astronom

Eğer galaksiler, yıldızlar birbirlerinden uzaklaşıyorsa demek ki bunlar bir zamanlar birbirlerine şimdikinden daha yakın haldelerdi, birkaç hesaplamayla evrendeki her şeyin birbirine en yakın olduğu zaman hesaplanabiliyordu. Bu da yaklaşık 13.7 milyar yıl önce idi. Bu bize evrenin aslında ezelden gelmediği fikrini vermiş oldu.

“Her şey bir noktada başladı”

Büyük Patlamanın meydana geldiği andan 13.7 milyar yıla kadar evrenin geçirdiği değişim

Evrende görüp göremediğimiz her şey bir zamanlar bir noktada sıkışmış haldeydi. Sonra bir şey onu tetikledi ve o nokta genişlemeye, sıfırdan sonsuza doğru genişlemeye başladı.

Şu an gördüğümüz her madde ve enerji, sezdiğimiz zaman ve mekan o noktanın patlamasıyla meydana geldi.

Zaman 13.7 Milyar yıl önce doğdu…

Büyük Patlama’yı inceledik, araştırdık, hesapladık evrenin böyle başladığına kanaat getirdik. Hala bir teori olmasına rağmen Büyük Patlama teorisi bize evrenin başlangıcı hakkında hemen hemen tüm sorulara cevap verebiliyor. Sarsılamaz bir teori haline geldi.

(Orion Gaz Bulutu)
Fotoğraf, Alex Andrews

Evrenin ezelden geldiği fikrini savunanlar bu teoriyle birlikte şu savı öne sürdüler:

“Evrenin ezelden gelişi Büyük Patlamayla değil. Evren, Önce patlayıp genişledikten sonra kendi üzerine çöker ve tekrar bir nokta haline gelir ve tekrar patlar… bu döngü sonsuzdan gelir sonsuza gider”

Büyük Patlamalar Döngüsü

Bu sav sadece evrenin başlangıcını değil sonunu da öngördüğü için başlarda saygı görüyordu.

(Evrenin Genişleme hızındaki artış)
(Diyagram, NASA/WMAP Science Team – Original version)

Lakin evrenin genişleme hızında bir düşüş meydana gelmemiş hatta daha da hızlanmakta olduğu öğrenilince işler değişti. Öyle ki günümüzde bu hız ışık hızını geçmiş durumda ve yavaşlayacak gibide durmuyor. (Bunun sebeplerine daha sonra değineceğiz)

Ve böylece bu sav da ciddiyetini yitirdi ve evrenin bir başlangıcı olduğu kanıtlanmış oldu.

“Peki Sonu Nasıl Olacak?”

Bunun cevabını vermeden şu soruyu soralım kendimize; “Ölüm nedir? Olay mıdır yoksa olgu mudur?”

Cevabı sonraki yazılarımda… 😊

Kaynakça

^ “Biography of Edwin Powell Hubble (1889 – 1953)”. asd.gsfc.nasa.gov. Erişim tarihi: 14 Ekim 2020.
^ Effects of Red Shifts on the Distribution of Nebulae, Hubble, Edwin, Astrophysical Journal, vol. 84, p.517, The SAO/NASA Astrophysics Data System
Alpher, R. A.; R. Herman (August 1988). Reflections on early work on ‘big bang’ cosmology. Physics Today. pp. 24–34.
Mather, John C.; John Boslough (1996). The very first light: the true inside story of the scientific journey back to the dawn of the universe. New York: BasicBooks. pp. 300. ISBN 0-465-01575-1.
Stephen W. Hawking, Une brève histoire du temps, J’ai lu, 2000, ISBN 2-290-30711-4
Stephen W. Hawking, L’univers dans une coquille de noix, Odile Jacob, coll. « Sciences », 2002, ISBN 2-7381-1035-5

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: